می شناسیم                                  

منم مرتضی

همان که بعد ظهر های جمعه جلد جمکرانت بووووود

ولی نه در حد مرتضی

حتی ند در حد "میم" مرتضی یا نقطه "ت"

دلم گرفته

به خــــودم نــــگاه نمـــی کـــنم

بر گشــــــــته ام دل شـــــــــــکســـــــــته و مــــــــغـــــــلوب از افـــــکارم

برگــشــتــه ام پریـــشـــان و پــشــیــمــان

آقــای من    آقــای من

بـا چــــــه رویــــــی برایـــــــت بـــــنــویـــــــســم ؟!

بـا چــــه رویــــــــی بــــــگویــــم

مـن کـــــــه تــو را فــقـط در خـفـــقـان ایــن دنــیا صــدا میــزنم

محــتــاج تـــوام

مرا از خــــودت نـــــران

به خـــــــدا مــــــــن کـــــه تـــــو ایـــن دنــــــیا غــــیر تـــو کـــسـی رو نــدارم

میدونم دلـــت از مــن گرفــتـه

مــیـــــدونـــم چــه کـــرده ام

اشـــــکــام جـــاریـــســت و دســـــــتام لـــــرزان

پـــی آنـــــچه که از دســـــت دادم

با دلــــی صـــاف این بار صــــدایت میـــــــــکنم

دستــــــــم به نوشـــــــتن نمــــــــیرود

آنچــــــــه کـــــه در دلـــــــــم اســت بیـــــش از جـــوهر این خـــودکار است

که بتـــــوانــــد بر روی کاغـذ فقـــــط نــقش و نــگار جــــــاری کــــند

نمیـــــــخواهــــــــم نوشـــــــته هــــــایــــم ظاهــــــری باشـــــــند و از دلـــــــم نتراود .

آقـــــــــــــا جــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــان از دلم اگــــــــــاهی

از خــوارج

از انچه که نمـــــیدانم

بــــــــــیم دارم

پس دســـــــــتم بـــــــــگیر

نگذار مصـــــــــلوب و بــــــــــیمـــــــار این بازی شوم .

 یــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا مـــهــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدی

شاعر : یار آشنا